De mooiste wandelroutes in Nationalpark Eifel

Het Nationalpark Eifel kenmerkt zich door een afwisseling van dichte loofbossen, steile hellingen en grote stuwmeren zoals de Rursee. Waar de noordelijke delen gedomineerd worden door dichte eiken- en beukenbossen op de hellingen, vind je op de hoogvlakte van de Dreiborner Hochfläche een opener landschap. Dit voormalige militaire oefenterrein is nu een weids grasland waar in mei de gele brem uitbundig bloeit. Het terrein is hier heuvelachtig met flinke hoogteverschillen, maar verwacht geen alpine rotswanden of diepe kloven; het blijft een toegankelijk middelgebergte.

Onderweg loop je voornamelijk over brede, steenachtige bos- en grindpaden die stevig aanvoelen, afgewisseld met smallere, onverharde bospaden die bij nat weer modderig kunnen worden. Op de steilere hellingen langs de rivierdalen liggen soms rotspaden met losliggende leisteen. De sporen van de mens zijn overal in het landschap af te lezen, van de kaarsrechte bosbouwpercelen met fijnsparren die langzaam worden omgevormd tot natuurlijk loofbos, tot de enorme betonnen stuwdammen die de waterhuishouding in de dalen regelen.

De bekende routes rondom de stuwmeren en de toegangspoorten zoals Rurberg kunnen op zonnige dagen erg druk zijn met dagjesmensen. Wie de rust zoekt, kiest voor de stillere paden in het zuidelijke deel rondom Wahlerscheid, waar de dichte bossen de overhand hebben. Houd er rekening mee dat er in het open gebied van de Dreiborner Hochfläche nauwelijks beschutting is tegen de elementen, terwijl de diepe beekdalen juist koelte en schaduw bieden onder het bladerdak.