De mooiste wandelroutes in Asturië

Asturië biedt wandelaars een scherp contrast tussen ruige kalksteenmassieven en groene, glooiende bergweiden. Wie kiest voor het Parque Nacional de Picos de Europa loopt tussen steile, kale grijze rotswanden en diepe kloven waar het smeltwater doorheen raast. De kalksteenondergrond zorgt hier voor grillige pieken en diepe karstverschijnselen, wat de paden stenig en onregelmatig maakt. Dit is het terrein voor wie echt de hoogte in wil en niet opkijkt tegen flinke hoogteverschillen.

Heel anders van karakter zijn de zachtere, glooiende berglandschappen in het zuiden en westen. In het Parque Natural de Babia y Luna en het Parque Regional de la Montaña de Riaño y Mampodre wandelt u over vlakkere, grazige hoogvlaktes en langs stuwmeren waar de bergen ronder zijn afgesleten door gletsjers en erosie. De ondergrond is hier vriendelijker met gras en aarde, al liggen de bergpassen nog steeds hoog. In de lagere delen richting de grens met Galicië, zoals in de bossen van ZEC Ancares-Courel en ZEPA Ancares, bepalen dichte eiken- en kastanjebossen het beeld.

Verwacht in Asturië geen vlakke, geasfalteerde wandelpaden langs de kust of eenvoudige boswandelingen zonder stijging. Het is een bergachtig gebied waar u rekening moet houden met puinhellingen en modderige bospaden. De bekende routes in de Picos de Europa kunnen in de zomermaanden juli en augustus druk zijn, terwijl u in de uitgestrekte bossen van de Ancares-gebieden vaak een veel rustiger landschap ervaart.