De mooiste wandelroutes in Páirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park
Ontdek de mooiste wandelingen in Páirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park. 3 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.
Beheerd door National Parks and Wildlife Service
Over Páirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park
Páirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park in het noordwesten van Ierland is een ruig dal omringd door het granieten Derryveagh-gebergte. Het landschap is gevormd door gletsjers die diepe spleten in het gesteente hebben achtergelaten. Je wandelt hier door een contrastrijk gebied waar drassige veengronden en natte heide abrupt overgaan in steile, kale rotswanden. Langs het diepe Lough Veagh vind je een van de weinige overgebleven inheemse eikenbossen van het land, waar de bodem bedekt is met mossen en varens.
Lees meer
Over Páirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park
Páirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park in het noordwesten van Ierland is een ruig dal omringd door het granieten Derryveagh-gebergte. Het landschap is gevormd door gletsjers die diepe spleten in het gesteente hebben achtergelaten. Je wandelt hier door een contrastrijk gebied waar drassige veengronden en natte heide abrupt overgaan in steile, kale rotswanden. Langs het diepe Lough Veagh vind je een van de weinige overgebleven inheemse eikenbossen van het land, waar de bodem bedekt is met mossen en varens.
Lees meerPáirc Naisiúnta Ghleann Bheatha - Glenveagh National Park in het noordwesten van Ierland is een ruig dal omringd door het granieten Derryveagh-gebergte. Het landschap is gevormd door gletsjers die diepe spleten in het gesteente hebben achtergelaten. Je wandelt hier door een contrastrijk gebied waar drassige veengronden en natte heide abrupt overgaan in steile, kale rotswanden. Langs het diepe Lough Veagh vind je een van de weinige overgebleven inheemse eikenbossen van het land, waar de bodem bedekt is met mossen en varens.
Als wandelaar kies je hier tussen twee uitersten. De vlakke route langs de oever van het meer volgt een breed, verhard grindpad dat ook voor minder ervaren lopers goed begaanbaar is. Wie de hoogte in wil, stapt over op onverharde, stenige paden die steil omhoog slingeren naar de veenplateaus. Hier bovenop is de ondergrond drassig en loop je deels over houten vlonders om het kwetsbare hoogveen te beschermen. Het kale graniet is hier overal zichtbaar en herinnert aan de ijstijd die de scherpe randen van de bergen heeft afgesleten.
Dit park is geen glooiend heuvelland waar je gemakkelijk afsnijdt, de bergen dwingen je om de uitgezette routes te volgen. Rondom het negentiende-eeuwse kasteel en de bijbehorende tuinen aan het meer kan het druk zijn met daggasten, maar zodra je de klim naar de hogere veenpaden maakt, wordt het snel stiller. Houd er rekening mee dat de beschutting in het dal bij het bos snel wegvalt zodra je de boomgrens passeert en het open, boomloze veenlandschap betreedt.