De mooiste wandelroutes in ZEPA Ancares
Ontdek de mooiste wandelingen in ZEPA Ancares. 2 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.
Beheerd door Xunta de Galicia
Over ZEPA Ancares
De ZEPA Ancares is een ruig en bergachtig vogelrichtlijngebied op de grens van Galicië. Dit is geen milde heuvelrug voor een ontspannen ommetje, maar een landschap van steile hellingen, diepe rivierdalen en dichtbegroeide eiken- en berkenbossen die tegen de bergflanken opklimmen. Boven de boomgrens maakt het bos plaats voor uitgestrekte, stugge struikheide en rotspartijen. De sporen van de traditionele landbouw zijn hier nog overal in het landschap te lezen, met name aan de karakteristieke palloza's: ronde, stenen hutten met dikke daken van stro die perfect zijn aangepast aan het gure bergklimaat.
Lees meer
Over ZEPA Ancares
De ZEPA Ancares is een ruig en bergachtig vogelrichtlijngebied op de grens van Galicië. Dit is geen milde heuvelrug voor een ontspannen ommetje, maar een landschap van steile hellingen, diepe rivierdalen en dichtbegroeide eiken- en berkenbossen die tegen de bergflanken opklimmen. Boven de boomgrens maakt het bos plaats voor uitgestrekte, stugge struikheide en rotspartijen. De sporen van de traditionele landbouw zijn hier nog overal in het landschap te lezen, met name aan de karakteristieke palloza's: ronde, stenen hutten met dikke daken van stro die perfect zijn aangepast aan het gure bergklimaat.
Lees meerDe ZEPA Ancares is een ruig en bergachtig vogelrichtlijngebied op de grens van Galicië. Dit is geen milde heuvelrug voor een ontspannen ommetje, maar een landschap van steile hellingen, diepe rivierdalen en dichtbegroeide eiken- en berkenbossen die tegen de bergflanken opklimmen. Boven de boomgrens maakt het bos plaats voor uitgestrekte, stugge struikheide en rotspartijen. De sporen van de traditionele landbouw zijn hier nog overal in het landschap te lezen, met name aan de karakteristieke palloza's: ronde, stenen hutten met dikke daken van stro die perfect zijn aangepast aan het gure bergklimaat.
Wie hier gaat wandelen, volgt voornamelijk onverharde, stenige bergpaden die flink kunnen stijgen en dalen. De ondergrond bestaat afwisselend uit losse leisteen, compacte bosgrond en glibberige rotspaden langs bergstroompjes. Het landschap is getekend door de isolatie van het gebied, waardoor de natuurlijke overgang tussen dichte loofbossen en kale bergtoppen heel puur is gebleven.
In de vroege zomer, met name in juni, staan de bergweiden en de heide op de hogere hellingen volop in bloei, wat een scherp contrast vormt met de grijze rotstoppen. Dit is een stil en veeleisend wandelgebied waar de focus ligt op het overwinnen van hoogteverschillen en het observeren van roofvogels die thermiek zoeken boven de diepe kloven.