De mooiste wandelroutes in West- u. Ostabhänge des Zirbitzkogels

De West- u. Ostabhänge des Zirbitzkogels bieden twee uitersten op de flanken van dezelfde bergrug. Aan de westkant wandelt u door uitgestrekte, schaduwrijke bossen van larixen en alpenpijnbomen, waar de ondergrond vooral bestaat uit zachte bosgrond, mos en her en der vochtige veenplekken. Dit is de meer beschutte zijde van het massief, diep ingesneden door beekdalen en gekenmerkt door een geleidelijke stijging over brede boswegen en smallere wortelpaden.

De oostelijke hellingen tonen een heel ander karakter met een opener, ruiger landschap dat door de ijstijden is gevormd. Hier domineert het kale, door gletsjers uitgesleten granietlandschap met diepe keteldalen, puinhellingen en kleine, heldere bergmeren zoals de Wildsee. De paden aan deze kant zijn beduidend steiler en steniger, waarbij u regelmatig over losse leisteen en rotstrapjes stapt.

Wie kiest voor de westflank zoekt de luwte van het dichte bos op, terwijl de oostzijde juist de geologische sporen van het gletsjerverleden blootlegt. Het gebied kent geen scherpe, alpine kalkspitsen, maar bestaat uit glooiende, grasrijke ruggen boven de boomgrens. Houd er rekening mee dat de oostelijke route naar de top vanwege de markante meren vaak drukker bezocht is dan de stillere boshellingen in het westen.