Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Natuurgebied 60 km² 18 routes

De mooiste wandelroutes in Urkiolako Parke Naturala

Ontdek de mooiste wandelingen in Urkiolako Parke Naturala. 18 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Over Urkiolako Parke Naturala

Urkiolako Parke Naturala is een ruig Baskisch berggebied dat gedomineerd wordt door kale, grijze kalksteenmassieven en diepe, beboste dalen. Het landschap laat zich lezen door de scherpe contrasten tussen de messcherpe kammen van de Anboto en de lagere, zachtere weiden waar schapen grazen. Onderweg wisselen steile rotspaden vol losliggend kalksteen zich af met schaduwrijke paden door dichte beukenbossen. Dit is geen glooiend heuvelland voor een ontspannen zondagswandeling, maar een serieus bergdecor waar u vooral stijgt en daalt over stenige ondergrond.

Lees meer

Urkiolako Parke Naturala is een ruig Baskisch berggebied dat gedomineerd wordt door kale, grijze kalksteenmassieven en diepe, beboste dalen. Het landschap laat zich lezen door de scherpe contrasten tussen de messcherpe kammen van de Anboto en de lagere, zachtere weiden waar schapen grazen. Onderweg wisselen steile rotspaden vol losliggend kalksteen zich af met schaduwrijke paden door dichte beukenbossen. Dit is geen glooiend heuvelland voor een ontspannen zondagswandeling, maar een serieus bergdecor waar u vooral stijgt en daalt over stenige ondergrond.

In de lagere delen rond de bergpas van Urkiola loopt u tussen de dennenbomen en langs historische kapellen, waar de paden breder en eenvoudiger begaanbaar zijn. Zodra u echter richting de hogere toppen trekt, verandert het terrein in een alpine omgeving met kale rotswanden waar u soms de handen uit de mouwen moet steken. De kalksteenbodem zorgt ervoor dat regenwater snel in de grond verdwijnt, waardoor er bovenop de bergkammen nauwelijks beken of vennen te vinden zijn, in tegenstelling tot de vochtige bosgronden aan de voet van de bergen.

Het gebied rond het heiligdom en de parkeerplaatsen kan op mooie dagen druk zijn met dagjesmensen, maar op de hogere paden naar de toppen vindt u al snel meer rust. Verwacht hier geen uitgestrekte alpenweiden met berghutten op elke hoek; de voorzieningen zijn geconcentreerd rond de pas en daarbuiten bent u aangewezen op uw eigen uitrusting. In de herfstmaanden, met name in oktober, kleuren de uitgestrekte beukenbossen op de flanken dieprood, wat een scherp contrast vormt met de grijze kalksteenrotsen.