Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Beschermd gebied 861 km² 12 routes

De mooiste wandelroutes in Stechlin-Ruppiner Land

Ontdek de mooiste wandelingen in Stechlin-Ruppiner Land. 12 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Over Stechlin-Ruppiner Land

Het natuurgebied Stechlin-Ruppiner Land in het noorden van Brandenburg is een typisch voorbeeld van een door gletsjers gevormd landschap, waar diepe meren en dichte bossen elkaar afwisselen. Onderweg wandelt u hier voornamelijk over onverharde bospaden en zandwegen die door uitgestrekte beuken- en dennenbossen voeren. De bodem bestaat grotendeels uit schraal zand, maar in de lagere delen en langs de oevers van de vele meren, zoals de diepe Stechlinsee, gaat dit over in vochtige veengrond waar u soms over houten vlonders loopt om de natte delen te overbruggen.

Lees meer

Het natuurgebied Stechlin-Ruppiner Land in het noorden van Brandenburg is een typisch voorbeeld van een door gletsjers gevormd landschap, waar diepe meren en dichte bossen elkaar afwisselen. Onderweg wandelt u hier voornamelijk over onverharde bospaden en zandwegen die door uitgestrekte beuken- en dennenbossen voeren. De bodem bestaat grotendeels uit schraal zand, maar in de lagere delen en langs de oevers van de vele meren, zoals de diepe Stechlinsee, gaat dit over in vochtige veengrond waar u soms over houten vlonders loopt om de natte delen te overbruggen.

Dit gebied kent geen steile bergwanden of diepe kloven, maar kenmerkt zich door een glooiend reliëf met smeltwaterdalen en doodijsgaten die nu met water zijn gevuld. Het contrast tussen de droge, naaldbeboste zandheuvels en de vochtige, schaduwrijke elzenbroekbossen bepaalt hier het landschapsbeeld. In de herfst, met name in oktober, kleuren de oude beukenbossen rondom de meren diepgeel en rood, wat dit bostype in die periode heel herkenbaar maakt.

De bekende routes rondom de grotere meren kunnen in de weekenden redelijk druk zijn met dagjesmensen, maar op de verbindingspaden door de stillere boswachterijen heerst vaak een serene rust. Verwacht hier geen weidse vergezichten over open vlaktes, want het zicht wordt bijna overal begrensd door de dichte boomgrens en de besloten oevers van de meren.