Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Nationaal park 132 km² 3 routes

De mooiste wandelroutes in Salantų regioninis parkas

Ontdek de mooiste wandelingen in Salantų regioninis parkas. 3 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Over Salantų regioninis parkas

Salantų regioninis parkas kenmerkt zich door het diepe, kronkelende dal van de Minija-rivier en haar zijrivieren. Dit is geen vlak weidelandschap, maar een glooiend terrein waar de rivier zich door de klei- en keileemlagen heeft gevreten. Onderweg herken je de sporen van de laatste ijstijd aan de enorme zwerfkeien die her en der in de beddingen en op de hellingen liggen. Het landschap wisselt snel af tussen dichte loofbossen op de steile oevers en open, vochtige graslanden in de lagere delen.

Lees meer

Salantų regioninis parkas kenmerkt zich door het diepe, kronkelende dal van de Minija-rivier en haar zijrivieren. Dit is geen vlak weidelandschap, maar een glooiend terrein waar de rivier zich door de klei- en keileemlagen heeft gevreten. Onderweg herken je de sporen van de laatste ijstijd aan de enorme zwerfkeien die her en der in de beddingen en op de hellingen liggen. Het landschap wisselt snel af tussen dichte loofbossen op de steile oevers en open, vochtige graslanden in de lagere delen.

Als wandelaar kies je hier tussen twee uitersten. De routes direct langs de rivieroevers vragen om stevige stappen over onverharde, soms glibberige bospaden vol boomwortels en flinke hoogteverschillen. Wie liever vlakker loopt, kiest voor de hoger gelegen terrassen waar brede zandwegen en houten vlonderpaden door het open veld en langs historische nederzettingen voeren. Verwacht hier geen ruige bergen, maar een kleinschalig moza%C3%AFek van bos en water.

In de nazomer, met name in augustus en september, kleuren de open vlaktes paars door de bloeiende struikheide en trekken de loofbossen langzaam hun herfstkleuren aan. De bekende uitzichtpunten en de grotere zwerfkeienlocaties kunnen in het weekend wat drukker zijn met daggasten, maar op de langere bospaden langs de rivierloop loop je meestal in alle rust.