Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Natuurgebied 137 km² 39 routes

De mooiste wandelroutes in Parc Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac

Ontdek de mooiste wandelingen in Parc Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac. 39 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Over Parc Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac

Parc Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac is een ruig en droog bergmassief vlak achter Barcelona dat direct opvalt door zijn opvallende, terrasvormige opbouw. U wandelt hier over steile, roodachtige rotspartijen van conglomeraat die door erosie zijn uitgesleten tot diepe kloven en grillige rotspunten. Dit is geen zacht glooiend heuvelland, maar een kalkrijk en stenig terrein waar dichte bossen van steeneik en aleppoden zich vastklampen aan de hellingen. De paden zijn vaak bezaaid met losse stenen en grind, wat een stevige tred vereist.

Lees meer

Parc Natural de Sant Llorenç del Munt i l'Obac is een ruig en droog bergmassief vlak achter Barcelona dat direct opvalt door zijn opvallende, terrasvormige opbouw. U wandelt hier over steile, roodachtige rotspartijen van conglomeraat die door erosie zijn uitgesleten tot diepe kloven en grillige rotspunten. Dit is geen zacht glooiend heuvelland, maar een kalkrijk en stenig terrein waar dichte bossen van steeneik en aleppoden zich vastklampen aan de hellingen. De paden zijn vaak bezaaid met losse stenen en grind, wat een stevige tred vereist.

Het landschap laat zich lezen door de abrupte overgang tussen de kale, windgevoelige toppen en de schaduwrijke, vochtigere dalen waar de vegetatie plotseling veel groener is. Kenmerkend voor dit gebied zijn de historische sporen van menselijke bewoning, zoals oude kalkovens en in de rotsen uitgehouwen ijskelders die u langs de routes tegenkomt. Op de hoogste plateaus is de begroeiing schaars en domineert het kale, grijze gesteente, terwijl de lagere delen juist dichtbegroeid zijn met struikgewas.

De bekende toppen zoals de La Mola, herkenbaar aan het romaanse klooster op de top, trekken op zondagen veel wandelaars uit de regio, terwijl de paden in de diepere kloven van de Obac-sector vaak een stuk stiller zijn. Verwacht hier geen stromende bergbeken of alpenweiden, maar een mediterraan, droog en robuust berggebied. In de vroege herfst, met name in oktober, kleuren de loofbomen in de diepere kloven geel en rood, wat een scherp contrast vormt met de altijdgroene steeneiken op de rotswanden.