Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Nationaal park 1.022 km² 1 routes

De mooiste wandelroutes in Pallas-Yllästunturin kansallispuisto

Ontdek de mooiste wandelingen in Pallas-Yllästunturin kansallispuisto. 1 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Beheerd door Parks & Wildlife Finland

Over Pallas-Yllästunturin kansallispuisto

In Pallas-Yllästunturin kansallispuisto wandelt u door een landschap van kale, afgeronde bergtoppen die hier tunturi worden genoemd. Deze toppen steken ver boven de boomgrens uit en zijn ontstaan doordat gletsjers tijdens de laatste ijstijd de harde kwartsietrotsen glad hebben gepolijst. Onderweg wisselen droge, met korstmos bedekte hellingen en dichte naaldbossen elkaar af, terwijl u in de lagere delen over houten vlonders door drassige veengebieden loopt.

Lees meer

In Pallas-Yllästunturin kansallispuisto wandelt u door een landschap van kale, afgeronde bergtoppen die hier tunturi worden genoemd. Deze toppen steken ver boven de boomgrens uit en zijn ontstaan doordat gletsjers tijdens de laatste ijstijd de harde kwartsietrotsen glad hebben gepolijst. Onderweg wisselen droge, met korstmos bedekte hellingen en dichte naaldbossen elkaar af, terwijl u in de lagere delen over houten vlonders door drassige veengebieden loopt.

Het park kent duidelijke verschillen in terrein. In het zuidelijke deel rond Ylläs bepalen steile hellingen en diepe ravijnen het beeld, terwijl het noordelijke Pallas-gebied wordt gekenmerkt door glooiende, boomloze heuvelruggen waar de wind vrij spel heeft op de kale rotsen. Dit is geen gebied met scherpe bergpiercen of diepe gletsjerdalen, maar een golvend toendralandschap waar de overgang van taigabos naar open bergtop heel geleidelijk verloopt.

In september kleurt de lage vegetatie van bosbessenstruiken en dwergberken op de hellingen dieprood en geel, een natuurverschijnsel dat lokaal bekendstaat als de ruska. De paden variëren van brede, met steenslag verharde routes rond de bezoekerscentra tot smalle, stenige paden vol boomwortels dieper in het park. De bekendere routes rond de grote heuvels kunnen drukker zijn, maar op de langere paden door de bossen is het vaak rustiger.