De mooiste wandelroutes in Monti dei Sette Fratelli

Het bergmassief Monti dei Sette Fratelli in het zuidoosten van Sardinië is een dichtbebost granietgebied dat wezenlijk verschilt van de kale, droge kuststroken van het eiland. De zeven granieten toppen waar het gebied zijn naam aan ontleent, steken als grillige tanden boven het dichte bladerdak van steeneiken, kurkeiken en aardbeibomen uit. Onder de bomen wandelt u over schaduwrijke bospaden die bezaaid liggen met afgevallen blad en granietgruis, terwijl de hogere delen juist bestaan uit kale, door wind en regen gladgesleten rotsplaten waar u over open rotspaden loopt.

Het landschap laat zich lezen door de geologische activiteit van miljoenen jaren her. De diepe, vaak droge kloven en de spectaculaire, door erosie gevormde rotsblokken van roze graniet bepalen hier het beeld. Waar de lagere dalen vochtiger zijn en begroeid met oleanders langs droogvallende beekjes, domineren hogerop de droge, geurende struiken van de maquis. Dit is geen gebied voor weidse, vlakke akkers of glooiende weiden; het terrein is ruig, steil en compact, waarbij u voortdurend stijgt en daalt tussen de dichte bebossing en de kale rotstoppen.

In de herfstmaanden, met name in oktober en november, kleuren de vruchten van de aardbeiboom felrood tegen de donkergroene hellingen en is de kans groot dat u tijdens de bronsttijd het burlen van de zeldzame Sardijnse herten hoort. De lagere routes rondom de boswachtershuizen zijn over het algemeen goed begaanbaar en trekken in het weekend wat meer daggasten, terwijl de steilere paden naar de toppen van de Monti dei Sette Fratelli een stuk rustiger zijn en meer klauterwerk over losse stenen en rotsen vragen.