Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Beschermd gebied 10 km² 8 routes

De mooiste wandelroutes in Hirschbachtal

Ontdek de mooiste wandelingen in Hirschbachtal. 8 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Over Hirschbachtal

Het Hirschbachtal in de Fränkische Alb is een typisch Beiers karstlandschap waar dichte bossen en steile kalksteenrotsen elkaar afwisselen. Wie hier op pad gaat, merkt direct het verschil tussen de schaduwrijke, vochtige dalbodem langs de kabbelende Hirschbach en de droge, zonovergoten rotspartijen hogerop. Het landschap is gevormd door miljoenen jaren van watererosie op het kalksteen, wat u onderweg herkent aan de grillige rotstorens en verborgen rotsspleten die plotseling tussen de beukenbomen opduiken.

Lees meer

Het Hirschbachtal in de Fränkische Alb is een typisch Beiers karstlandschap waar dichte bossen en steile kalksteenrotsen elkaar afwisselen. Wie hier op pad gaat, merkt direct het verschil tussen de schaduwrijke, vochtige dalbodem langs de kabbelende Hirschbach en de droge, zonovergoten rotspartijen hogerop. Het landschap is gevormd door miljoenen jaren van watererosie op het kalksteen, wat u onderweg herkent aan de grillige rotstorens en verborgen rotsspleten die plotseling tussen de beukenbomen opduiken.

De ondergrond varieert sterk per route. Kiest u voor het lagere dal, dan loopt u over relatief vlakke, onverharde bospaden en graswegen waar de bodem door de beek vochtig kan zijn. Wilt u omhoog naar de rotsen, dan verandert het pad in een steil en stenig spoor vol boomwortels en losse kalksteensplit. Dit gebied kent geen alpien hooggebergte, maar de korte, pittige klimmetjes over de beboste hellingen vragen wel om een vaste voet.

In de herfst, met name in oktober, kleuren de uitgestrekte beukenbossen op de hellingen diepgeel en rood, wat scherp afsteekt tegen de grijze kalksteenwanden. De bekende uitzichtpunten op de rotsen kunnen in het weekend behoorlijk bezocht zijn door klimmers en dagjesmensen, maar op de lagergelegen bospaden dieper in het dal is het vaak een stuk rustiger.