Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Natuurgebied 163 km² 26 routes

De mooiste wandelroutes in Espai d'Interès Natural del Massís de l'Albera

Ontdek de mooiste wandelingen in Espai d'Interès Natural del Massís de l'Albera. 26 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Over Espai d'Interès Natural del Massís de l'Albera

Het Espai d'Interès Natural del Massís de l'Albera vormt de overgang van de oostelijke Pyreneeën naar de Middellandse Zee. Dit is geen hooggebergte met gletsjers, maar een ruig en droog heuvelland dat geleidelijk afloopt richting de kust. Het landschap is getekend door de harde tramontanawind en bestaat uit een mozaïek van dichte kurkeikbossen, mediterrane struikvegetatie en kale, rotsachtige kammen. Onderweg wisselen smalle, stenige ezelspaden en stoffige zandwegen elkaar af, waarbij de ondergrond vooral uit graniet en leisteen bestaat.

Lees meer

Het Espai d'Interès Natural del Massís de l'Albera vormt de overgang van de oostelijke Pyreneeën naar de Middellandse Zee. Dit is geen hooggebergte met gletsjers, maar een ruig en droog heuvelland dat geleidelijk afloopt richting de kust. Het landschap is getekend door de harde tramontanawind en bestaat uit een mozaïek van dichte kurkeikbossen, mediterrane struikvegetatie en kale, rotsachtige kammen. Onderweg wisselen smalle, stenige ezelspaden en stoffige zandwegen elkaar af, waarbij de ondergrond vooral uit graniet en leisteen bestaat.

In de lagere delen wandelt u tussen oude wijngaarden en olijfgaarden, waar de bodem droog en zanderig is. Hoger op de hellingen, richting de grens met Frankrijk, wordt het terrein technischer met losse stenen en steile rotspartijen. Hier herkent u de overblijfselen van menselijke bewoning aan de vele prehistorische dolmens en middeleeuwse ruïnes die herhaaldelijk tussen de struiken opduiken. Water is hier schaars, al stuit u in het voorjaar soms op kleine, tijdelijke stroompjes in de diepere ravijnen.

De lagere paden rondom de dorpen zijn over het algemeen goed begaanbaar, terwijl de hoger gelegen routes over de kammen meer concentratie vereisen vanwege de oneffen rotspaden. In de droge zomermaanden is het landschap dor en geel, maar in mei en juni bloeit de mediterrane maquis met geurige brem en cistusrozen. Het is een gebied voor wie houdt van een ruig, stenig landschap zonder de extreme hoogteverschillen van de centrale Pyreneeën.