Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Beschermd gebied 51 km² 7 routes

De mooiste wandelroutes in Corno do Bico

Ontdek de mooiste wandelingen in Corno do Bico. 7 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Beheerd door Instituto da Conservação da Natureza e das Florestas

Over Corno do Bico

Corno do Bico is een kleinschalig, beschermd natuurgebied in het noorden van Portugal dat gedomineerd wordt door een koepelvormige granietberg van bijna negenhonderd meter hoog. Anders dan de ruige, kale toppen in de grotere nationale parken verderop, vind je hier een dichtbegroeid landschap waar eikenbossen, gigantische granietblokken en natte weides elkaar afwisselen. De hellingen zijn bezaaid met door de mens gestapelde stenen muurtjes die de landbouwterrassen en weidegronden al eeuwenlang begrenzen.

Lees meer

Corno do Bico is een kleinschalig, beschermd natuurgebied in het noorden van Portugal dat gedomineerd wordt door een koepelvormige granietberg van bijna negenhonderd meter hoog. Anders dan de ruige, kale toppen in de grotere nationale parken verderop, vind je hier een dichtbegroeid landschap waar eikenbossen, gigantische granietblokken en natte weides elkaar afwisselen. De hellingen zijn bezaaid met door de mens gestapelde stenen muurtjes die de landbouwterrassen en weidegronden al eeuwenlang begrenzen.

Tijdens het lopen merk je direct de overgang tussen de verschillende zones. Op de lagere delen wandelt u over onverharde karrensporen onder een dicht bladerdak van Pyrenese eiken, waar de bodem vochtig is door talloze kleine stroompjes. Hoger op de berghellingen maakt het bos plaats voor een open landschap van drogere heide, brem en kale rotsen. De paden veranderen hier in stenige, soms rulle zandpaden die tussen de karakteristieke, door erosie afgeronde granietblokken door slingeren.

Dit gebied is geen bestemming voor wie op zoek is naar gletsjerdalen of diepe kloven, het landschap is compact en de hoogteverschillen zijn relatief mild. In de herfstmaanden oktober en november kleuren de eikenbossen diepgeel en bruin, wat dit bosrijke reservaat een heel ander karakter geeft dan de omliggende agrarische dalen. Het is een overzichtelijk wandelgebied waar u vooral de overgang van schaduwrijke bosdalen naar de windgevoelige, rotsachtige top van de Bico ervaart.