Welkom! Mogen we cookies gebruiken?

We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en om te begrijpen hoe je onze site gebruikt. Zo kunnen we de website blijven verbeteren.

Meer informatie

Cookievoorkeuren

Functionele cookies Verplicht

Nodig voor het goed functioneren van de website, zoals het onthouden van je inloggegevens en voorkeuren.

Analytische cookies

Helpen ons te begrijpen hoe bezoekers de website gebruiken, zodat we deze kunnen verbeteren. We gebruiken hiervoor Google Analytics.

Media cookies

Maken het mogelijk om video's en andere media van externe diensten zoals YouTube te bekijken.

Natuurgebied 177 km² 13 routes

De mooiste wandelroutes in Parque Natural da Arrábida

Ontdek de mooiste wandelingen in Parque Natural da Arrábida. 13 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.

Beheerd door Instituto da Conservação da Natureza e das Florestas

Over Parque Natural da Arrábida

Het Parque Natural da Arrábida is een kalksteengebergte aan de Portugese kust dat direct opvalt door het contrast tussen de dichte, donkergroene mediterrane begroeiing en de lichte kalkrotsen die steil in de Atlantische Oceaan wegzakken. Anders dan de vlakkere zandgebieden rondom Lissabon vind je hier scherpe hoogteverschillen en dichte bossen van hulsteiken en mastiekbomen die herinneren aan het oorspronkelijke oerbos. De paden zijn hier grof en stenig, met veel losliggend kalksteenpuin waar je stevige schoenen voor nodig hebt.

Lees meer

Het Parque Natural da Arrábida is een kalksteengebergte aan de Portugese kust dat direct opvalt door het contrast tussen de dichte, donkergroene mediterrane begroeiing en de lichte kalkrotsen die steil in de Atlantische Oceaan wegzakken. Anders dan de vlakkere zandgebieden rondom Lissabon vind je hier scherpe hoogteverschillen en dichte bossen van hulsteiken en mastiekbomen die herinneren aan het oorspronkelijke oerbos. De paden zijn hier grof en stenig, met veel losliggend kalksteenpuin waar je stevige schoenen voor nodig hebt.

Binnen het park verschilt het landschap sterk per helling. De noordhellingen zijn vochtiger en dichtbegroeid met struikgewas, terwijl de zuidkant direct aan zee ligt en gekenmerkt wordt door steile kliffen, kale rotsplateaus en diepe kalksteenkloven. Je loopt hier veelal over smalle, onverharde geitenpaden die door de dichte maquis snijden, afgewisseld met bredere boswegen waar de kalkbodem soms bedekt is met een dunne laag rode aarde.

Verwacht in dit kustgebergte geen uitgestrekte zandstranden of vlakke wandelboulevards, maar een ruig en compact heuvelland waar de kalksteenerosie overal zichtbaar is in de vorm van grotten en diepe geulen. In het vroege voorjaar, met name in maart en april, staat de kalkrijke bodem volop in bloei met wilde orchideeën en rotdroos, wat de anders zo stugge, groene hellingen tijdelijk kleur geeft. De bekende uitzichtpunten langs de kustweg kunnen druk zijn met autotoeristen, maar op de hoger gelegen paden landinwaarts loop je al snel in een veel rustiger, ruiger terrein.