De mooiste wandelroutes in Mallan Luonnopuisto
Ontdek de mooiste wandelingen in Mallan Luonnopuisto. 2 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.
Beheerd door Metsähallitus, Lapin luontopalvelut
Over Mallan Luonnopuisto
Mallan Luonnopuisto is een van de oudste natuurreservaten van Finland, gelegen in het uiterste noordwesten van Lapland. Dit is een bergachtig toendragebied waar de kalkrijke bodem zorgt voor een opvallend rijke en specifieke alpiene flora die je elders in het land nauwelijks vindt. Het landschap wordt gedomineerd door de kale, afgeronde toppen van de Pikku-Malla en Iso-Malla, die door gletsjers uit het ijspeil zijn gesleten. Verwacht hier geen dichte naaldbossen, maar een open, subarctisch berkenbos in de lagere delen dat snel overgaat in kale, stenige bergtoendra.
Lees meer
Over Mallan Luonnopuisto
Mallan Luonnopuisto is een van de oudste natuurreservaten van Finland, gelegen in het uiterste noordwesten van Lapland. Dit is een bergachtig toendragebied waar de kalkrijke bodem zorgt voor een opvallend rijke en specifieke alpiene flora die je elders in het land nauwelijks vindt. Het landschap wordt gedomineerd door de kale, afgeronde toppen van de Pikku-Malla en Iso-Malla, die door gletsjers uit het ijspeil zijn gesleten. Verwacht hier geen dichte naaldbossen, maar een open, subarctisch berkenbos in de lagere delen dat snel overgaat in kale, stenige bergtoendra.
Lees meerMallan Luonnopuisto is een van de oudste natuurreservaten van Finland, gelegen in het uiterste noordwesten van Lapland. Dit is een bergachtig toendragebied waar de kalkrijke bodem zorgt voor een opvallend rijke en specifieke alpiene flora die je elders in het land nauwelijks vindt. Het landschap wordt gedomineerd door de kale, afgeronde toppen van de Pikku-Malla en Iso-Malla, die door gletsjers uit het ijspeil zijn gesleten. Verwacht hier geen dichte naaldbossen, maar een open, subarctisch berkenbos in de lagere delen dat snel overgaat in kale, stenige bergtoendra.
Als wandelaar volg je hier voornamelijk het gemarkeerde pad dat deel uitmaakt van het grotere Nordkalottruta-traject. De ondergrond is ruig en ongelijk, bestaande uit rotspaden, losse leisteen en op de nattere veen- en moerasgedeelten smalle houten vlonders. Het terrein stijgt gestaag en vereist een vaste voet vanwege de blokkenvelden en blootliggende boomwortels. Onderweg passeer je de Kitsiputous-watervallen, die in trapsgewijze etages van de berghelling naar beneden vallen en een duidelijk herkenbaar baken in het landschap vormen.
Omdat dit een strikt natuurreservaat is, gelden er strenge regels: je mag hier uitsluitend op de gemarkeerde paden lopen om de kwetsbare vegetatie te beschermen. Dit is geen park voor een snelle, vlakke boswandeling, maar een serieus bergterrein waar de boomgrens laag ligt. In de nazomer, met name in september, kleurt de toendrabegroeiing hier dieprood en geel tijdens de herfstverkleuring, wat een scherp contrast vormt met de grijze kalksteenrotsen.