De mooiste wandelroutes in Malcata
Ontdek de mooiste wandelingen in Malcata. 1 routes op de kaart, met beschrijvingen, foto's en GPX.
Beheerd door Instituto da Conservação da Natureza e das Florestas
Over Malcata
Malcata is een ruig en heuvelachtig grensgebied in Portugal waar de natuur haar eigen gang gaat. Verwacht hier geen aangeharkte bospaden of overzichtelijke weides, maar een dichtbegroeid landschap van taai mediterraan struikgewas, steeneiken en uitgestrekte velden vol paarse heide en gele brem. De bodem bestaat grotendeels uit droge, stenige leisteenpaden die omhoog kronkelen naar de toppen van de Serra da Malcata. Het is een stug en dichtbegroeid terrein waar je vooral struikheide en rotshars tegenkomt.
Lees meer
Over Malcata
Malcata is een ruig en heuvelachtig grensgebied in Portugal waar de natuur haar eigen gang gaat. Verwacht hier geen aangeharkte bospaden of overzichtelijke weides, maar een dichtbegroeid landschap van taai mediterraan struikgewas, steeneiken en uitgestrekte velden vol paarse heide en gele brem. De bodem bestaat grotendeels uit droge, stenige leisteenpaden die omhoog kronkelen naar de toppen van de Serra da Malcata. Het is een stug en dichtbegroeid terrein waar je vooral struikheide en rotshars tegenkomt.
Lees meerMalcata is een ruig en heuvelachtig grensgebied in Portugal waar de natuur haar eigen gang gaat. Verwacht hier geen aangeharkte bospaden of overzichtelijke weides, maar een dichtbegroeid landschap van taai mediterraan struikgewas, steeneiken en uitgestrekte velden vol paarse heide en gele brem. De bodem bestaat grotendeels uit droge, stenige leisteenpaden die omhoog kronkelen naar de toppen van de Serra da Malcata. Het is een stug en dichtbegroeid terrein waar je vooral struikheide en rotshars tegenkomt.
Het landschap laat zich lezen door de dichte begroeiing van cistusrozen en brem, die hier de overhand hebben gekregen na vroegere ontbossing en begrazing. Dit struikgewas, de maquis, vormt een dichte deken over de hellingen en kleurt in de lente wit en geel. Tussen de struiken door zie je de grillige stammen van kurkeiken en steeneiken staan, die standhouden op de droge, arme grond. In de lagere delen van het reservaat, waar beekjes door het dal snijden, vind je wat nattere zones met wilgen en elzen die een scherp contrast vormen met de droge heuvelruggen.
Dit reservaat is geen plek voor wie zoekt naar vlakke, geasfalteerde wandelpaden of horeca om de haverklap. De paden zijn vaak onverhard, bezaaid met losse stenen en soms overgroeid door de oprukkende vegetatie. Het gebied staat bekend om de pogingen om de Iberische lynx hier te behouden, al laat dit schuwe roofdier zich vrijwel nooit zien. Wie hier gaat wandelen, kiest voor een sober en stil heuvelland waar de paden soms steil omhoog lopen en de begroeiing de horizon domineert.